Wat nu?

Nu het woonproject van Autwonend gaat stoppen ga ik me weer volledig richten op de thuisbegeleiding van mensen met autisme. Dit kan zowel opvoedingsondersteuning zijn voor de ouders van kinderen met autisme, als begeleiding van de kinderen zelf. Ook begeleiding aan jongeren en volwassenen met autisme behoort tot de mogelijkheden.

De inhoud van de begeleiding is sterk afhankelijk van de hulpvraag: het kan zijn dat ouders graag tips willen bij de opvoeding, soms oefenen we heel praktische vaardigheden: veters strikken, klokkijken en andere dingen die kinderen met autisme vaak zo moeilijk onder de knie krijgen. Het kan ook zijn dat het kind, de jongere of de volwassene meer kennis over zijn of haar autisme wil. Soms merken ze er zelf niet eens zoveel van, maar hun omgeving des te meer. Kennis kan helpen om het eigen gedrag en dat van andere mensen beter te begrijpen.

De omgeving van de persoon met autisme heeft vaak ook behoefte aan kennis: de school, de werkgever, de collega’s, familieleden en partners, iedereen merkt wel iets van het autisme, maar begrip voor iemand hebben gaat vaak samen met kennis over het autisme. Waar geen kennis is ontstaan vaak misverstanden en vooroordelen. En dat terwijl personen met autisme vaak ook heel mooie talenten hebben waar mensen zonder autisme jaloers op kunnen zijn. Door die talenten in te zetten ontstaat er wederzijdse waardering.